ج - قرآن مجيد كتابى است هميشگى بحثى كه در فصل گذشته برگزار شد براى اثبات اين مدعا كافى مىباشد زيرا بيانى كه نسبت بيك مقصد و مطلب بطور مطلق تام و كامل باشد اعتبار و صحتش محدود بوقت و مخصوص به زمان معين نخواهد بود ، و قرآن مجيد بيان خود را تام و كامل مىداند و ما وراء كمال چيزى نيست ، خداى متعال مىفرمايد : « إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ » سوره طارق آيه 14 ( ترجمه : قرآن سخنى است برنده - - جداكنندهء حق از باطل - و هزل و ياوه‌سرائى نيست ) . و همچنين معارف اعتقادى حقيقت خالص و واقعيت محض مىباشد و اصول اخلاقى و قوانين عملى كه بيان داشته نتائج و مواليد واقعى همان حقايق ثابته است و چنين چيزى بطلان‌پذير و بمرور زمان قابل نسخ نيست خداى متعال مىفرمايد : « وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ » سوره اسرى آيه 105 ( ترجمه : قرآن را به حق نازل كرديم او نيز به حق نازل شد - يعنى در حدوث و بقاء خود از حق جدا نشد - ) و باز مىفرمايد : « فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ » سوره يونس آيه 32 ( ترجمه : جز ضلالت و گمراهى پس از حق چيزى هست ؟